Teknikat Imagjinative të Relaksimit bazohen në përdorimin e kapacitetit njerëzor për të gjeneruar dhe manipuluar imazhe mendore.
Imazhet mendore janë një nga mënyrat me të cilat mund të përfaqësohet njohuria.
Termi ‘imazhe mendore’ tregon se disa nga informacionet që njerëzit përdorin janë të strukturuara në atë mënyrë që të japin përshtypjen subjektive se ka një stimul të vërtetë para syve të tyre.
Imazhet mendore janë një fenomen që pothuajse të gjithë ne e përjetojmë në mënyrë të përsëritur çdo ditë.
Ndërhyrja psikoterapeutike që synon ndryshimin e shumë aspekteve keqpërshtatëse të një personi mund të konsiderohet, nga pikëpamja konjitive, si një përpjekje për të modifikuar një informacion të caktuar në kujtesë, informacion që në të kaluarën drejtonte sjelljen e pacientit.
Informacioni mbi të cilin ne bazojmë ndërveprimet tona në botë është i rrënjosur në konceptet që kemi për veten dhe të tjerët, disa prej të cilave janë regjistruar në formën e imazheve.
Imazhet mendore përdoren në psikoterapi në trajtimin e shumë psikopatologjive (Roli i imazheve mendore në psikoterapinë kognitive-sjellëse).
Efektiviteti i përdorimit të imazheve mendore në një nivel psikoterapeutik nuk duhet të na habisë shumë; në fakt, imazhet mendore janë në shumë mënyra të ngjashme me perceptimet autentike, dhe perceptimet janë mënyrat në të cilat ne vijmë në kontakt me botën.
Të perceptosh ndryshe do të thotë të biesh në kontakt me botën ndryshe (për shembull, të imagjinosh trupin tënd si një pemë madhështore si një lis, rezistent, me rrënjë të mëdha dhe të thella, nxit një përvojë force dhe qëndrueshmërie, ndërsa të imagjinosh atë si një pemë shumë fleksibile si një shelg që qan, me rrënjë të shpërndara në një sipërfaqe të madhe nxit një përvojë të duktilitetit mendor dhe aftësisë për t’u përshtatur në mënyrë krijuese).
Të mësuarit të perceptimin e imazheve mendore relaksuese dhe qetësuese [për shembull, imazhi i një vendi të sigurt që favorizon shfaqjen e ndjenjave të sigurisë dhe qetësisë dhe që përdoret në shumë kontekste terapeutike dhe nga strategji dhe teknika të ndryshme terapeutike (duke përfshirë LTDR dhe EMDR, efektive për trajtimin e traumave dhe psikopatologjive të tjera)] përcaktojnë shpejt një rritje të relaksimit dhe distensionit muskulor dhe mendor.
Shumë teknika relaksimi ose ndërhyrje psikoterapeutike që drejtpërdrejt ose tërthorazi nxisin relaksimin (si Hipnoza Klinike, Meditimi me qëllime klinike ose relaksuese, Biofeedback Periferik me reagime akustike) përdorin imazhe mendore relaksuese dhe qetësuese.
Një teknikë tjetër, si Trajnimi Autogjenik i Poshtëm, mund të përdorë imazhe mendore për të nxitur ndjesi rëndese, nxehtësie, etj., ndërsa Trajnimi Autogjen i Lartë i përdor ato për të prodhuar ngjyra ose vizualizime të thjeshta të objekteve ose njerëzve, për të përmirësuar aftësitë e fituara tashmë ose për të zhvilluar të tjerët, për të inkurajuar eksplorimin e botës së brendshme (të pavetëdijshme, të vetëdijshme dhe superndërgjegjeshme), për të rritur intuitën, etj.
Megjithëse Relaksimi Progresiv i Muskujve nuk përfshin përdorimin e imazheve mendore për të nxitur relaksim muskulor, në rastet kur psikoterapisti e sheh të përshtatshme dhe jo të kundërindikuar, në disa faza të aplikimit të teknikës (për shembull pas një cikli të tkurrjes dhe relaksimit të një zone muskulore ose në fund të seancës ushtrimore) imazhet mendore mund të integrohen për të rritur efektet e saj.
Edhe Terapia Kognitive-Sjellëse e Ekuilibrit Holistik (TCCEO e N. Bonaventura) të proceseve të vëmendjes i përdor shumë imazhet mendore për të fuqizuar rrugëtimin terapeutik dhe për të zhvilluar aftësitë e vëmendjes.
Së fundi, vizualizime specifike të çakrave (qendra energjetike të lidhura me ‘trupat tanë të hollë’), të simboleve të tyre (Yantra) dhe të rrugëtimit ideal që energjia ‘e hollë’ kryen përgjatë ‘kanalit qendror’ (Sushumna), mund të përdoren për të kryer teknikat e meditimit të avancuar të parashikuara nga Metodologjia për Ekuilibrin e Proceseve të Vëmendjes mbi Çakrat (MEPAC e N. Bonaventura), një modul specialistik i natyrës joklinike dhe metodologjikisht i pavarur, i cili përdor njohurinë mijëvjeçare të çakrave si hartë për ekuilibrin e proceseve të vëmendjes dhe realizimin e plotë të Qenies.
MEPAC-u u destinohet ekskluzivisht individëve ose grupeve në kushte mirëqenieje psikofizike, të motivuar fort drejt Rritjes Personale dhe Shpirtërore.
Shënim: ‘Çakrat përdoren ekskluzivisht si harta konceptuale për menaxhimin e ngarkesës së vëmendjes dhe analizën e përjetimeve subjektive. Qasja fenomenologjike, në fakt, kërkon lidhjen e brendshme të shqisave: ajo nuk pyet pse ndodh diçka (shpjegim shkakor), por si i shfaqet ajo ndërgjegjes së subjektit; në fund të fundit, kur punon me çakrat, ti nuk ‘shpjegon’ një energji të padukshme, por ‘kupton’ se si subjekti e përjeton vëmendjen e tij në atë pikë.’
